Używamy plików cookie do gromadzenia ogólnych statystyk odwiedzających, ale nie danych osobowych.

Narodziny Jezusa

Maria, Józef, aniołowie, pasterze i mędrcy.
Przekazany przez VideoBible.com
CC BY-NC-ND
Dozwolony użytek osobisty i dydaktyczny Użytek osobisty i edukacyjnychZakaz używania do celów komercyjnych Użytek komercyjnyZakaz tworzenia utworów pochodnych Utwory pochodneZakaz adaptacji z wykorzystaniem Sztucznej Inteligencji (AI) Adaptacje z wykorzystaniem Sztucznej Inteligencji (AI)
1
W owych czasach cesarz August wydał dekret, aby przeprowadzić spis ludności w całym imperium rzymskim. (Był to pierwszy spis ludności, który odbył się za rządów Kwiryniusza, namiestnika Syrii). – Slajd 1
2
Wszyscy udali się do swoich miast, aby się zarejestrować. Józef również wyruszył z miasta Nazaret w Galilei do Judei, do miasta Dawida, Betlejem, ponieważ należał do rodu Dawida. Udał się tam, aby zarejestrować się wraz z Marią, która była jego żoną i spodziewała się dziecka. – Slajd 2
3
Gdy tam przebywali, nadszedł czas porodu i urodziła swojego pierworodnego syna. Owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, ponieważ nie było dla nich miejsca w gospodzie. – Slajd 3
4
W tej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali nocną straż nad swoją trzodą. Anioł Pański ukazał się im, a chwała Pańska otoczyła ich, i bardzo się przestraszyli. – Slajd 4
5
Ale anioł rzekł do nich: „Nie bójcie się. Zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu”. – Slajd 5
6
„Dzisiaj w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, który jest Mesjaszem, Panem. To będzie dla was znakiem: znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. – Slajd 6
7
Nagle wraz z aniołem pojawiły się wielkie zastępy niebieskie, które chwaliły Boga i mówiły: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie”. – Slajd 7
8
Gdy aniołowie opuścili ich i wrócili do nieba, pasterze powiedzieli między sobą: „Chodźmy do Betlejem i zobaczmy to, co się wydarzyło, o czym nam Pan powiedział”. – Slajd 8
9
Wyruszyli więc w pośpiechu i znaleźli Marię, Józefa oraz niemowlę leżące w żłobie. Gdy je zobaczyli, opowiadali o tym, co im zostało przekazane o tym dziecku, a wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im mówili. – Slajd 9
10
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, przybyli do Jerozolimy mędrcy ze Wschodu i zapytali: „Gdzie jest ten, który narodził się jako król Żydowski? Widzieliśmy jego gwiazdę, gdy wschodziła, i przybyliśmy, aby mu oddać pokłon”.<br/>Gdy król Herod to usłyszał, bardzo się zaniepokoił, a wraz z nim cała Jerozolima. Zwołał wszystkich arcykapłanów i nauczycieli prawa i zapytał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz?<br/>Odpowiedzieli mu: „W Betlejem w Judei, bo tak napisał prorok: «A ty, Betlejem, w ziemi judzkiej, nie jesteś bynajmniej najmniejsze wśród miast judzkich, bo z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem mojego ludu Izraela»”. – Slajd 10
11
Wtedy Herod potajemnie wezwał mędrców i dowiedział się od nich, kiedy dokładnie pojawiła się gwiazda. Wysłał ich do Betlejem i rzekł: „Idźcie i dokładnie rozejrzyjcie się za dzieckiem. Gdy je znajdziecie, powiadomcie mnie, abym i ja mógł pójść i oddać mu pokłon”. – Slajd 11
12
Po wysłuchaniu króla ruszyli w drogę, a gwiazda, którą widzieli, gdy wschodziła, szła przed nimi, aż zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecko. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. – Slajd 12
13
Gdy przyszli do domu, ujrzeli Dziecię z matką Jego, Marią, i upadli na twarz, oddając Mu pokłon. Następnie otworzyli swoje skarby i ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A ponieważ we śnie otrzymali ostrzeżenie, aby nie wracali do Heroda, inną drogą powrócili do swojej ojczyzny. – Slajd 13
14
„Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście zmęczeni i obciążeni, a Ja dam wam ukojenie. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie” (por. Mateusza 11: 28–29). – Slajd 14
15
„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg bowiem nie posłał swego Syna na świat, aby świat potępił, ale aby świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu, ale kto nie wierzy, już został potępiony, ponieważ nie uwierzył w imię jedynego Syna Bożego” (por. Jana 3:16–18). – Slajd 15
16
Slajd 16