Używamy plików cookie do gromadzenia ogólnych statystyk odwiedzających, ale nie danych osobowych.

Paweł powraca przez Troadę i Milet

Kiedy Paweł zwiastuje Dobrą Nowinę, Eutych wypada przez otwarte okno.
Przekazany przez Sweet Publishing
1
Po zamieszkach w Efezie, Paweł udał się do Troady, a później do Macedonii. – Slajd 1
2
Gdziekolwiek przybył, w każdym miejscu zachęcał chrześcijan i mówił innym o Jezusie. – Slajd 2
3
Potem podróżował na południe, do Grecji, do regionu Achaja. Tam przebywał trzy miesiące. – Slajd 3
4
A gdziekolwiek się udał, wszędzie umacniał wierzących. – Slajd 4
5
Kiedy Paweł zamierzał odpłynąć z powrotem do Syrii, odkrył spisek Żydów na swoje życie. Postanowił więc wracać przez Macedonię. – Slajd 5
6
Udał się na północ, do Filippi. – Slajd 6
7
Towarzyszyli mu: Sopater z Berei, Arystarch i Sekundus z Tesalonik, Gajus z Derbe i Tymoteusz, a z Azji Tychik i Trofim. Poszli oni naprzód i czekali na Pawła w Troadzie.<br/> – Slajd 7
8
Po święcie Przaśników Paweł wsiadł na statek płynący do Troady. – Slajd 8
9
Po pięciu dniach Paweł przybył do Troady, gdzie czekali na niego jego towarzysze. Razem spędzili tam jeszcze tydzień. – Slajd 9
10
Pierwszego dnia tygodnia Paweł i tamtejsi wierzący zebrali się na łamanie chleba i apostoł przemawiał do nich. A ponieważ następnego dnia miał wyruszyć w podróż, przedłużył mowę aż do północy. – Slajd 10
11
A pewien młody chłopak, Eutych, siedział na oknie i był bardzo senny. Kiedy Paweł długo przemawiał, Eutych zasnął, spadł z trzeciego piętra i zginął na miejscu. – Slajd 11
12
Paweł zszedł, nachylił się nad nim, wziął go w ramiona i powiedział: „Nie bójcie się, bo on żyje!”. – Slajd 12
13
Potem wrócili na górę i łamali chleb. Paweł jeszcze bardzo długo przemawiał, aż do świtu, a potem poszedł dalej. Chłopca zaś przyprowadzono do domu żywego. – Slajd 13
14
Paweł i jego towarzysze udali się do Assos, gdzie wsiedli na statek do Mityleny. Następnego dnia dotarli naprzeciw Chios, na drugi dzień zawinęli do Samos, a trzeciego dnia przybyli do Miletu. – Slajd 14
15
Paweł nie zatrzymał się w Efezie, ponieważ spieszył się do Jerozolimy na Święto Pięćdziesiątnicy. Kiedy dopłynął do Miletu, przesłał wiadomość do starszych Kościoła w Efezie z prośbą, aby do niego przybyli. – Slajd 15
16
Kiedy tam dotarli, Paweł powiedział do nich: „Wiecie, jak żyłem wśród was przez cały czas od pierwszego dnia, kiedy stanąłem w Azji. Służyłem Panu z pokorą i ze łzami. Doświadczyłem wielu trudności i nawet zasadzek”.<br/> – Slajd 16
17
„Nawoływałem zarówno Żydów, jak i Greków do odrzucenia grzechu, nawrócenia się do Boga i wiary w naszego Pana, Jezusa”. – Slajd 17
18
„Teraz natomiast, przynaglany przez Ducha udaję się do Jerozolimy. Duch Święty zapewnia mnie w każdym miejscu, że czekają mnie więzy i cierpienie. Jednak  moje życie nie ma dla mnie wartości poza tą, aby żyć dla wypełnienia dzieła zwiastowania innym Dobrej Nowiny o Jezusie i cudownej łasce Boga”. – Slajd 18
19
Paweł powiedział starszym w Efezie: „Dbajcie o siebie i o tych, nad którymi Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście paśli zbór Pański nabyty Jego własną krwią. Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, które nie będą oszczędzać trzody; nawet spomiędzy was powstaną ludzie mówiący rzeczy przewrotne, aby uczniów pociągnąć za sobą. Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata we dnie i w nocy nie przestawałem ze łzami napominać każdego z was”. – Slajd 19
20
Paweł przypomniał im, że nie pożądał pieniędzy ani drogocennych ubrań, ale swoją pracą zarabiał na utrzymanie. Oni również powinni ciężko pracować, tak jak on pracował i pamiętać o słowach Jezusa: „Więcej szczęścia jest w dawaniu niż braniu”. – Slajd 20
21
Po tych słowach Paweł upadł na kolana i modlił się z nimi. Wtedy wszyscy wybuchnęli wielki płaczem i rzucili się Pawłowi na szyję. Byli bardzo smutni, bo apostoł powiedział, że już nigdy się nie zobaczą. – Slajd 21
22
Potem odprowadzili go na statek i rozstali się. – Slajd 22
23
Slajd 23