Używamy plików cookie do gromadzenia ogólnych statystyk odwiedzających, ale nie danych osobowych.

Wysłanie zwiadowców do Kanaanu

Dwunastu zwiadowców zostało wysłanych do Kannanu, aby wybadać tę ziemię.
Przekazany przez Sweet Publishing
CC BY-SA
Dozwolony użytek osobisty i dydaktyczny Użytek osobisty i edukacyjnychDozwolone użycie komercyjne Użytek komercyjnyDozwolone są prace pochodne Utwory pochodneDozwolone adaptacje sztucznej inteligencji Adaptacje z wykorzystaniem Sztucznej Inteligencji (AI)
1
Po opuszczeniu Egiptu wyzwoleni hebrajscy niewolnicy przemieszczali się przez pustynię do ziemi, którą obiecał im Bóg. Na pustyni Syn zatrzymali się w miejscu nazwanym Kadesz-Barnea. – Slajd 1
2
Pan nakazał Mojżeszowi, aby wybrał 12 mężczyzn, każdego z innego plemienia, i wysłał ich do Kanaanu. – Slajd 2
3
Mojżesz wybrał jednego lidera z każdego plemienia. Imiona tych mężczyzn to: Szammua, Szafat, Kaleb, Jigael, Jozue, Palti, Gaddiel, Gaddi, Ammiel, Setur, Nachbi i Geuel. – Slajd 3
4
Mojżesz kazał im wybadać, czy mieszkańcy Kanaanu są silni czy słabi, jakie są tam miasta – czy to obozowiska, czy twierdze – i jaka jest tam gleba – urodzajna czy jałowa? Zwiadowcy mieli również przynieść trochę owoców tej ziemi. – Slajd 4
5
Zwiadowcy wyruszyli z Kadesz-Barnea przez pustynię Negeb, którą zamieszkiwali Amalekici. – Slajd 5
6
Zobaczyli tam olbrzymów, potomków Anaka. – Slajd 6
7
Potem udali się jeszcze na północ, gdzie mieszkali Chittyci, Jebusyci i Amoryci, obeszli Jezioro Galilejskie i przekroczyli rzekę Jordan, spotykając tam Kananejczyków. – Slajd 7
8
Miasta były ogromne i dobrze obwarowane. – Slajd 8
9
Zwiadowcy doszli aż do miejscowości Rechob, a potem zawrócili. – Slajd 9
10
Kiedy dotarli do doliny Eszkol, ucięli gałąź winorośli z jedną kiścią winogron. – Slajd 10
11
Musiało ją nieść dwóch mężczyzn na drążku. Zabrano też owoce granatu i figi. – Slajd 11
12
Po czterdziestu dniach zwiadowcy wrócili do obozu i donieśli Mojżeszowi: „Przekonaliśmy się, że rzeczywiście ziemia ta opływa w mleko i miód – zobacz, to jej owoce. Jednakże jej mieszkańcy są silni, a miasta obwarowane i  bardzo wielkie”. Na tę wieść ludzie zaczęli burzyć się przeciwko Mojżeszowi. Kaleb zaś, jeden ze zwiadowców, starał się ich uciszać, mówiąc: „Mimo wszystko możemy wyruszyć i zdobyć ten kraj. Na pewno potrafimy go opanować!”. – Slajd 12
13
Jednak dziesięciu szpiegów przeciwstawiło się temu: „Nie możemy wyruszać przeciw temu ludowi, gdyż jest silniejszy od nas! Mieszkańcy tej ziemi to wysocy mężczyźni. Widzieliśmy tam też olbrzymów. W porównaniu z nimi jesteśmy jak szarańcza”. – Slajd 13
14
Tej nocy Izraelici narzekali i płakali. Zaczęli się burzyć przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi, mówiąc: „Po co Pan prowadzi nas do tej ziemi? Czy po to tylko, byśmy poginęli w walce, a nasze żony i dzieci stały się łupem nieprzyjaciół?”. Lud chciał też wybrać innego przywódcę, który poprowadzi ich z powrotem do Egiptu. – Slajd 14
15
Wtedy Mojżesz i Aaron padli na twarz przed zgromadzeniem Izraelitów, a dwaj zwiadowcy, Jozue i Kaleb, wstali i powiedzieli: „Kraj, który przeszliśmy, aby go poznać, jest wspaniały! Pan wprowadzi nas do ziemi opływającej w mleko i miód! Tylko nie buntujcie się przeciwko Bogu i nie bójcie się mieszkańców tej ziemi. Pan jest z nami!”. – Slajd 15
16
Jednak całe zgromadzenie gotowe było ich ukamienować. Wtem nad Przybytkiem ukazała się chwała Pana. – Slajd 16
17
Bóg powiedział Mojżeszowi: „Jak długo ten lud nie będzie Mi wierzył mimo wszystkich znaków, jakich dokonałem wśród nich? Wyniszczę ich zarazą i wydziedziczę. Ciebie zaś uczynię ojcem innego narodu, który będzie większy i potężniejszy niż oni”. Ostatecznie Bóg ukarał bunt ludu długoletnią tułaczką po pustyni. 40 lat – jeden rok za jeden dzień, który zwiadowcy spędzili w Ziemi Obiecanej. – Slajd 17
18
Zwiadowcy, którzy przynieśli złe wiadomości, zginęli dotknięci plagą. Tylko Jozue i Kaleb ocaleli, bo zaufali Bogu i wierzyli, że dotrzyma Swych obietnic i odda Izraelowi tę ziemię. – Slajd 18
19
Zbuntowany lud zmienił nagle zdanie i postanowił zaatakować Amalekitów, którzy znajdowali się na północ od ich obozu. Mojżesz ostrzegał ich: „Dlaczego chcecie przekroczyć rozkaz Pana? To wam się nie powiedzie. Nie wyruszajcie, bo Pana nie ma z wami! Zostaniecie pobici przez waszych wrogów”. Jednak lud wyruszył do walki. – Slajd 19
20
Amalekici, wsparci przez Kananejczyków zamieszkujących góry, zeszli na dół, pobili ich i puścili się za nimi w pościg. – Slajd 20
21
Przez następne 40 lat Izraelici wędrowali po pustyni. Wszyscy, którzy zbuntowali się przeciwko Panu, pomarli. Rosło nowe pokolenie, które chciało zaufać Bogu i wziąć w posiadanie Ziemię Obiecaną pod dowództwem Jozuego. – Slajd 21
22
Slajd 22